Subscribe to be notified for updates: RSS Feed

Προσβαλλόμενες Αποφάσεις

www.freelaw.gr
Προσβαλλόμενες Αποφάσεις
Αριθμός άρθρου: 
92

1. Σε έφεση υπόκεινται οι αποφάσεις που εκδίδονται σε πρώτο βαθμό.

2. Δεν υπόκεινται σε έφεση αποφάσεις που αφορούν σε χρηματικές διαφορές, αν το αντικείμενό τους δεν υπερ­βαίνει το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ. Προκειμένου για απαιτήσεις αμέσως ή εμμέσως ασφαλισμένων κατά των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και για απαιτήσεις για κάθε είδους αποδοχές του προσωπικού γενικώς του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοί­κησης πρώτης και δεύτερης βαθμίδας και των λοιπών νο­μικών προσώπων δημοσίου δικαίου, το ανωτέρω όριο ορί­ζεται στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. [Το αντικείμενο της διαφοράς προσδιορίζεται από το αμφισβητούμενο με την έφεση ποσό] Αν αντικεί­μενο της διαφοράς είναι περισσότερα αυτοτελή και διακεκριμένα μεταξύ τους ποσά, το εκκλητό κρίνεται χωριστά ως προς καθένα από τα ποσά αυτά. Σε περίπτωση αντι­κειμενικής σώρευσης ένδικων βοηθημάτων, συνάφειας προσβαλλόμενων πράξεων ή παραλείψεων ή ομοδικίας, το αντικείμενο της διαφοράς κρίνεται χωριστά ως προς κά­θε ένδικο βοήθημα, συναφή πράξη ή παράλειψη ή ομόδικο, εκτός αν, στην τελευταία περίπτωση, υπάρχει ενοχή σε ολόκληρο. (Η παρ. 2 τίθεται όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 10 Ν. 3659/2008 με ισχύ από 7-6-2008).
 
3. Ειδικώς, στις χρηματικού περιεχομένου φορολογικές εν γένει διαφορές, όταν από το νόμο προβλέπεται η από μέρους του φορολογουμένου υποβολή δήλωσης πριν από την έκδοση της σχετικής πράξης, ως αντικείμενο της δια­φοράς θεωρείται, για μεν τη Διοίκηση η διαφορά του κύρι­ου φόρου που προκύπτει ανάμεσα σε εκείνον που ορί­στηκε με την πράξη και σε αυτόν που καθορίστηκε με την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, για δε το φορο­λογούμενο η διαφορά του κύριου φόρου που προκύπτει ανάμεσα σε εκείνον που αντιστοιχεί στη δήλωση και σε αυτόν που καθορίστηκε με την απόφαση.
 
4. Επιτρέπεται πάντοτε να ασκηθεί έφεση:
 
α) για έλλειψη δικαιοδοσίας ή αρμοδιότητας του δικα­στηρίου που εξέδωσε την απόφαση, ή
 
β) για μη νόμιμη συγκρότηση ή σύνθεσή του, ή
 
γ) αν η διαφορά έχει ως αντικείμενο περιοδική παροχή, ή
 
δ) αν πρόκειται για φορολογική διαφορά με αντικείμενο την αναγνώριση ζημίας, η οποία δεν καλύπτεται με συμ­ψηφισμό του συνολικού εισοδήματος που προσδιορίστηκε με την πρωτόδικη απόφαση, αλλά είναι εκπεστέα, σύμ­φωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις, από το φορο­λογητέο εισόδημα επόμενων οικονομικά ετών, εφόσον το ποσό της εκπεστέας κατά τον τρόπο αυτόν ζημίας υπερ­βαίνει το ποσό των δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ. (Η περ. δ' τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 21 Ν. 3900 /2010 με ισχύ από 1-1-2011).
 
ε) αν πρόκειται για την επιβολή προστίμων για παρά­βαση διατάξεων του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, εφό­σον προβάλλεται από τον διάδικο και προκύπτει, κατά τρόπο συγκεκριμένο, ότι η επίλυση της διαφοράς έχει για αυτόν ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις. (Η περ. ε' τίθεται όπως προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 10 Ν. 3659/2008 με ισχύ από 7-6-2008).
 
5. Τα ποσά που αναφέρονται στην παρ. 2 μπορούν να αναπροσαρμόζονται με προεδρικά διατάγματα, τα οποία εκδίδονται ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιο­σύνης.
 
*Το εδάφιο [εντός αγκύλης] τροποποιήθηκε με το άρθρο 25 Ν. 4274/2014.
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΟΡΦΗ
παρ. 2 εδάφιο [εντός αγκύλης]
Το αντι­κείμενο της διαφοράς προσδιορίζεται από το ποσό, το ο­ποίο καθορίζεται με την πρωτόδικη απόφαση.

Social Media